Andere recensies voor boeken van Lee Child vind je hier.
Te Koop
Plot
Een zonnige straat in Chicago: Jack Reacher ontmoet op een doelloze wandeling een aantrekkelijke, manke jonge vrouw die worstelt met een kruk en een vracht gestoomde dure kleren. Reacher blijft staan om een handje te helpen, maar als ze zich omdraaien kijken ze recht in de loop van twee pistolen.
Opgesloten in de donkere, verstikkende laadruimte van een bestelbusje snellen ze door drieduizend kilometer Amerika. De ontvoerders laten niets los; de vrouw zegt dat ze Holly Johnson heet en FBI-agente is.
Ze heeft lef en ze is sterk, maar Reacher voelt dat er meer achter haar steekt. En op hun verre afgelegen bestemming beseft hij dat ze een team moeten worden en elkaar moeten leren vertrouwen...
Uittreksel
"Je moet het me nu vertellen,' zei Fowler zacht. `Ik kan ze van haar en van jou weghouden. Geen centje pijn voor allebei. Anders kan ik er niets tegen doen."
Hij legde zijn Glock op het bureau. "Wil je een sigaret?" vroeg hij.
Hij hield hem het pakje voor. Glimlachte. Oom agent. De vriend. De bondgenoot. De oudste truc die er bestond. De beschermengel. Uit op de oudste reactie. Reacher keek om zich been. Twee bewakers aan weerskanten. De rechter stond iets dichterbij en de linker stond bijna tegen de zijwand. Hun geweer lag als een baby in de holte van hun arm. Fowler zat achter het bureau en hield hem bet pakje voor. Reacher knikte schouderophalend. Pakte een sigaret met zijn vrije rechterhand. Hij had tien jaar niet gerookt, maar als iemand je een dodelijk wapen aanbiedt, zeg je geen nee. "Dus vertel maar op," zei Fowler. "En vlug een beetje."
Hij stak zijn aansteker aan met zijn duim en stak hem naar voren. Reacher boog zich ook iets naar voren om de sigaret aan re steken. Hij nam een lange haal en leunde achterover. De rook voelde goed. Tien jaar en hij vond het nog steeds lekker. Hij inhaleerde diep en nam nog een lange haal. "Hoe heb je de radio onklaar gemaakt?" vroeg Fowler.
Reacher nam een derde haal. Liet de rook uit zijn neus kringelen en hield de sigaret vast zoals een schildwacht dat doet: tussen duim en wijsvinger met het brandende eindje in de kom van zijn hand. Neem snel een paar lange trekjes en het brandende eindje wordt een paar duizend graden heet. Vormt zijn eigen speerpuntje. Hij draaide zijn handpalm, alsof hij het gloeiende eindje bestudeerde terwijl hij ergens over nadacht, totdat de sigaret als een pijl recht vooruit stak.
"Hoe heb je de radio onklaar gemaakt?" herhaalde Fowler.
"Ga je Holly martelen als ik het niet vertel?" vroeg Reacher op zijn beurt. Fowler knikte en glimlachte zijn liploze glimlach.
"Dat garandeer ik je," zei hij. "Ik ga haar zo erg martelen dat ze smeekt om te mogen sterven."
Reacher haalde met een ongelukkig gezicht zijn schouders op. Maakte een moet-je-horen-gebaar. Fowler knikte en ging verzitten om zich naar voren te buigen. Reacher sprong naar voren en stak de sigaret in zijn oog. Fowler gaf een schreeuw en Reacher stond in een oogwenk rechtop. De stoel aan zijn arm rammelde mee. Hij maaide naar rechts, de stoel vloog met een wijde boog door de lucht en sloeg tegen het hoofd van de dichtstbijzijnde bewaker. Hij versplinterde en vloog weg terwijl Reacher naar links sprong. Zijn onderarm ramde tegen de keel van de verste schildwacht terwijl diens geweer omhoogkwam.
Hij sprong weer terug en sloeg Fowler met de brokstukken van de stoel. Zwaaide in dezelfde beweging terug naar de eerste bewaker. Gaf hem de genadestoot met een elleboog tegen zijn hoofd. De man viel neer. Reacher greep zijn geweer bij de loop en zwaaide onmiddellijk terug naar de andere bewaker. Voelde het been van zijn schedel exploderen onder het geweld van de kolf. Hij liet het geweer vallen, draaide zich met een ruk om en sloeg de stoel aan stukken op Fowlers schouders. Greep hem bij zijn oren en sloeg zijn gezicht een keer, twee keer, drie keer op het bureaublad. Pakte een poot van de kapotte stoel en zette hem kruiselings tegen zijn keel. Sloeg zijn ellebogen om de uiteinden en sloot de handen ineen. Testte de greep en spande zijn schouders. Brak Fowlers nek met een stevige ruk en een hard krakend geluid tegen de stoelpoot.
Mijn Mening Over 'Lokaas'
Recensie van 20 juni 2005
Alhoewel ik nog een stapel ongelezen boeken heb liggen, en "Lokaas" nog maar pas in mijn lievelings 2de handszaak had gevonden, heb ik niet kunnen weerstaan aan de verleiding. Ik moest en zou aan dit boek beginnen...
3 dagen later en 400 blz verder is het gedaan met de pret...het boek is uit.
En ? Goed ?
JAAAAAA. Het is goed. Van de 4 Childs die ik tot nu toe gelezen heb is "Lokaas" veruit het beste.
Het hele verhaal draait rond de ontvoering van een vrouwelijke FBI-agent die meer is dan wat ze beweert te zijn. Om redenen die pas verder in het verhaal duidelijk worden, wordt zij gebruikt om de Amerikaanse regering onder druk te zetten. De ontvoerders zijn leden van een militie die een onafhankelijke staat binnen de Verenigde Staten willen creëren. Om die droom te verwezenlijken zijn alle middelen, zelfs de meest extreme, goed.
Jack Reacher is ook weer in dit boek diegene die het verschil zal uitmaken tussen een fatale of een goede afloop, en dit op zijn typische manier..., met bluf, intelligentie en geweld.
Ik had al eerder geschreven dat de boeken van Child geen literaire parels zijn, maar ook hier zijn de sluitende plot en het oog voor detail een garantie voor een lekker spannend (of moet ik zeggen : ontspannend) boek. De spanning wordt vanaf de eerste pagina opgebouwd en de vaart van het verhaal verhoogt na elke bladzijde.
Kortom, een pretentieloze, goed geschreven aktiethriller. De 10 is hier dan ook helemaal verdiend. Ik kijk al uit naar de volgende Lee Child !
Recensies van andere bezoekers
Er is 1 recensie
Adje
20/01/2010 Om 15:27
Geweldig boek
Heb er flink van genoten, kon niet stoppen met lezen!
Totttttttttttttttttttttttttttt ik bij het einde kwam, en dat ongelofelijk gestoorde wijf een of andere bejaarde man ?!?! verkiest boven Reacher.
Wat een kut boek
